ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ
Οι Τρεις Ιεράρχες σήμερα
Ένας
μικρός προβληματισμός… αντί λόγου
Αν οι Τρεις Ιεράρχες ζούσαν σήμερα, μάλλον δεν θα τους βρίσκαμε σε επίσημες γιορτές, σε εξέδρες και πανηγυρικούς λόγους. Δεν θα φωτογραφίζονταν εύκολα ούτε θα βολεύονταν σε ρόλους τιμητικούς και ακίνδυνους. Θα τους συναντούσαμε δίπλα στον άστεγο, στον φτωχό, στον άνθρωπο που ψάχνει στα σκουπίδια για λίγη τροφή ή για κάτι να ζεσταθεί. Όχι επειδή θα ήταν υποχρεωμένοι, αλλά επειδή αυτό θα διάλεγαν.. Γιατί εκεί ήταν πάντα η θέση τους: κοντά στον πόνο, στην αδικία, στον άνθρωπο που δεν έχει φωνή.
Ο Μέγας Βασίλειος θα μοίραζε ό,τι είχε χωρίς δεύτερη σκέψη. Θα οργάνωνε δομές αλληλεγγύης, θα άνοιγε χώρους φιλοξενίας, θα μας υπενθύμιζε ότι ο πλούτος που δεν μοιράζεται γίνεται βάρος και ενοχή. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θα μιλούσε δυνατά, ενοχλητικά, απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας που αδιαφορεί για τον αδύναμο. Θα κατήγγελλε την υποκρισία, την κοινωνική ανισότητα, τη θρησκευτικότητα που εξαντλείται σε τελετές χωρίς δικαιοσύνη. Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος, πιο σιωπηλός αλλά εξίσου απαιτητικός, θα άφηνε αξιώματα και τιμές για να μη χάσει την αλήθεια του και την εσωτερική του ελευθερία. Όλοι μαζί θα μας θύμιζαν έναν Χριστιανισμό ζωντανό, ανήσυχο, με πράξεις και ευθύνη, με αγάπη που κοστίζει.
Κι εμείς σήμερα?
Ζούμε σε έναν κόσμο που τρέχει πολύ γρήγορα. Βλέπουμε γύρω μας δυσκολίες, αλλά συχνά προσπερνάμε γιατί μάθαμε να λέμε: «δεν είναι δική μου δουλειά». Μια κοινωνία που έχει μάθει να κοιτά αλλού, να συμβιβάζεται, να βολεύεται .Συνηθίσαμε την αδικία, την κάναμε εικόνα στις ειδήσεις και την προσπερνάμε. Μιλάμε για αξίες, για δικαιοσύνη και αγάπη, αλλά πολλές φορές μένουμε στα λόγια και δύσκολα τις εφαρμόζουμε στην καθημερινότητά μας. Τιμούμε τους Τρεις Ιεράρχες μια φορά τον χρόνο, με αφιερώματα και επετειακές εκδηλώσεις όμως ξεχνάμε το μήνυμά τους στην καθημερινότητά μας. Έχουμε αφήσει στην άκρη το πνεύμα τους, γιατί μας ζητά περισσότερα απ’ όσα είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε.
Η παιδεία που οραματίστηκαν δεν είχε στόχο μόνο τη γνώση, αλλά τον άνθρωπο ολόκληρο. Ήθελαν μια παιδεία που να μορφώνει συνειδήσεις, να καλλιεργεί την ελευθερία, την ευθύνη, τη διάκριση του καλού από το κακό. Σήμερα, πολλές φορές, η εκπαίδευση περιορίζεται σε βαθμούς, εξετάσεις, επιδόσεις και δεξιότητες χρήσιμες μόνο για την αγορά εργασίας. Το ήθος, το νόημα της ζωής, η καλλιέργεια της ψυχής μοιάζουν περιττά ή απλώς διακοσμητικά, κάτι που «δεν μετριέται» και άρα δεν έχει αξία.
Οι Τρεις Ιεράρχες δεν χωρούν εύκολα στον κόσμο μας. Είναι άβολοι, απαιτητικοί, ενοχλητικοί. Δεν μας χαϊδεύουν τα αυτιά ούτε μας αφήνουν ήσυχους. Μας καλούν να αλλάξουμε στάση ζωής, όχι απλώς να συγκινηθούμε για λίγο. Μας καλούν να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση, να μπούμε στη θέση του άλλου και να αναλάβουμε ευθύνη γι’ αυτόν, να δούμε τον συνάνθρωπο όχι ως πρόβλημα αλλά ως αδελφό. Κι ίσως γι’ αυτό τους κρατάμε σε απόσταση, ασφαλείς μέσα σε τυπικές γιορτές, σχολικές εκδηλώσεις και ωραία λόγια.
Το
ερώτημα, τελικά, δεν είναι αν τιμούμε και γιορτάζουμε τους Τρεις Ιεράρχες.
Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο αντέχουμε να τους μοιάσουμε και πόσο έτοιμοι είμαστε να πάρουμε κάτι από το παράδειγμά τους και να το κάνουμε
πράξη στη ζωή μας?
Τσιομεσίδου Γεσθημανή
Πόσο καλά γνωρίζεις τους Τρεις Ιεράρχες;
📚🎮
Ένα διαδραστικό παιχνίδι δημιουργημένο στο genially, τύπου «Εκατομμυριούχος» μας προσκαλεί να γνωρίσουμε τους Τρεις Ιεράρχες αλλιώς:
με ερωτήσεις, χαμόγελα, μικρές προκλήσεις και ενθαρρυντικά μηνύματα!
Γιατί η γνώση γίνεται πιο δυνατή όταν συνδυάζεται με παιχνίδι, σκέψη και χαρά!
Ποιος θέλει να γίνει… γνώστης των Τριών Ιεραρχών;
https://view.genially.com/696cacfc5e0191a4672f5b5b/interactive-content-ekatommyrioyxoshttps://view.genially.com/696cacfc5e0191a4672f5b5b/interactive-content-ekatommyrioyxos

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου